در ادامه مطلب قبلی و فارغ از نگاه ارزش مدارانه و قضاوتگرایانه در مورد جناب نیکولو ماکیاولی، جناب راسل در کتاب سوم تاریخ فلسفه غرب تعریف جالبی از وی بیان کرده است که حداقل برای بنده قابل ستایش است:

" عادت بر این جاری است که اشخاص از شنیدن عقاید وی اظهار شگفت زدگی کنند و مسلما او گاهی شگفت انگیز است! ...

... مقدار زیادی از بد نامی او نتیجه خشم ریاکارانی است که نفرت دارند از این که کسی بدکاری را به صراحت اعتراف کند. البته راست که باز در عقاید او مطالب فراوانی باقی می ماند که حقیقتا شایسته انتقاد است، اما در این مطالب او زبانِ زمانِ خویش است، چنان صداقت فکریی در بی صداقتی سیاسی، در هیچ زمان یا کشور دیگری ممکن نمی بود ، مگر شاید در یونان قدیم و در میان کسانی که تعلیم و تربیت خود را مدیون سوفساطاییان بودند که تجربه سیاسیشان را مدویون جنگهای بین دولت های کوچ که در یونان قدم هم چون ایتالیان عصر رنسان ملازم سیاسی نبوغ فردی بود."

و اما قصد بنده از نوشتن این مطالب آشنایی دوستان با فلسفه غرب و گاها مقایسه آن وضعیت جاری و حتی تطبیق آن نظریات با اعمال و رفتاری که در وضعیت فعلی مان صورت می گیرد. امری که هیچ کسی نمی تواند آن را انکار کند. 

و اما این نظریات جنجالی ترین نظریات وی و عامل بدنامی وی می باشد. ولی خواندنش خالی از لطف نمی باشد. خلاصه ای از نظرات وی را می خوانیم

" ... پس بگذارید همه این را بدانند که برای رسیدن به هدف از دو راه می توان رفت: یکی از راه قانون و دیگر از راه زور. از این دو راه اولی شایسته انسان ها و دومی شایسته حیوان هاست. ولی از آن جا که طریقه اول غالبا بی تاثیر است، تشبث به طریق دوم ضرورت پیدا می کند. بنابراین بر شهریار لازم است که طریقه استعمال هر دوی این شیوه ها را خوب بداند و موضع را برای بکار بردن هر کدان نیک بسنجد... .

... برای شهریاران ضرورت دارد که راه بکار بردن خوی انسانی و حیوانی را خوب بلد باشد و بداند که یکی از این دو بی وجود دیگری پایدار نیست. ولی از انجا که شهریار باید بداند که نیمه حیوانی طبیعتش را چگونه عاقلانه به کار برد، بر اوست که از میان جانوران شیر و روباه را به عنوان سرمشق برگزیند زیرا که شیر برای تحصیل طعمه اش از تن دادن به رنج و کوشش و خستگی ناگزیر است، در حالی که روباه از گزند گرگان در امان نیست. در این صورت بر شهریار واجب است که حیله گری روباه را برای دفع گزند با صولت شیر برای نشان دادن قدرت توام سازد. 

اگر بنا باشد که شهریار فقط روی خصلت یکدندگی شیر تکیه کند عملش نابخردانه است و به این دلیل است که یک شهریار دوراندیش هرگز نمی تواند و نباید خود را پای بند حفظ ولی که داده است بشمارد و در رعایت آن قول، موقعی که برایش مسلم شده است فایده قول شکنی بیشتر است اصرار ورزد... .

... و میان این شهریاران هر کدام بازی کردن نقش روباه را بهتر بلد بوده اند از اقران و همگنان کامیاب تر شده اند. به واقع لازم است که شهریار این قسمت از طبیعت خود را که روبه منشی است با کمال دقت ، و در رنگی دنیاپسند، از انظار مخفی سازد و در پوشاندن خوی نیت حقیقی اش استاد باشد... "

***

به نظر می آید جریان بعدی که آژیر خطرش هم اکنون به صدا در آمده است، جریان نفاق یا روباه منشی است. از هرطرف و هر زاویه ای که به وضعیت حال و آینده نگاه کنید نفاق را مشاهده خواهیم کرد. قصد بنده از آوردن این مطالب به هیچ روی تایید این نظریات ماکیاولی نیست بلکه نشان دادن این مساله است که این گونه اتفاقات هم اکنون نیز توسط برخی از سیاستمداران ما در حال اجرا ست. "تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل"

به نظرم می رسد احمدی نژاد نتوانسته است ماموریت خویش را که همانا مبارزه جمهور علیه اشرافیت است را به پایان برساند، ولی توانست پرده از نفاق این جریان خطرناک بردارد و در این مسیر نیز از ترکِش این عزیزان تمامیت طلب بی نصیب نبوده است.

 جریان اشرافیت و اولیگارشی خانوادگی تنها به طریق چهره عوض کردن و نفاق است که می تواند به حیات خود ادامه دهد پس دوستان اسب های خود را زین کنید برای مبارزه با این جریان زور و زر و تزویر.

حلقه ال زبیریان هر روز تنگ تر می شود، ولی نباید این بار شهادت پایان ماجرا باشد، زیرا ملت تمام هزینه های خود در طول این تاریخ پر فراز و نشیب پرداخته است. اکنون موقع فتح است.* همان چیزی که رهبر عزیزمان چند روز پیش در محضر معلمان عزیز بیان نمودند: به فضل پروردگار قطعاً فردای ایران اسلامی بهتر از امروز خواهد بود.

با این تفاسیر آل زبیریان بدانند که تلاشهاشان برای خفه کردن صدای عدالت بیهوده خواهد بود، ما جوانان هماره پشت سر رهبر و مقتدایمان نایب برحق امام زمان ایستاده ایم.

---

* قطعا بیاد داریم نحوه کشته شدن مختار را!

 مختار با نوزده نفر از یارانش از قصر بیرون آمدند و شجاعانه جنگیدند تا به شهادت رسیدند و بقیه یاران او تسلیم شدند و همان‏گونه که مختار پیش‏بینی کرده بود، دست بسته و با خفت و خاری کشته شدند.

---

برچسب‌ها: ماکیاولی, لاریجانی, شهریار, رهبر معظم انقلاب, احمدی نژاد

نوشته شده در دوشنبه 18 اردیبهشت1391ساعت 1:46 بعد از ظهر توسط علی محتشمی|

» و این بار ادب به رسم بزرگ زادگی
» آکادمی نیکولو ماکیاولی
»  صداقت فکریی در بی صداقتی سیاسی
»  «شخص محترم» (جنتلمن)
» دهانت را میبویند مبادا گفته باشی(یادداشتی در تشریح عصبیت)
» حکمت اسلامی، پارسی(مقدمه ای بر تفکرات شهید سهرودی و حکیم فردوسی)
» دستمال کاغذی منطق سودگرایی
» کشتی نوح
» این ماجرا هم چنان ادامه دارد!
» منطق یوتیلیتاریانیسم یا سودگرایی (دیدگاه غالب برخی از نمایندگان)